Vroeger was het ‘eenvoudig’. Als de directeur besloot om rechtsaf te gaan, dan ging het hele bedrijf rechtsaf. En mocht hij halverwege van mening veranderen, dan keek niemand daar raar van op. Hij was de directeur, dus hij moest beslissen. Maar dat is niet meer.
Nu we in een kennis en data economie leven, is de rol van de manager ingrijpend veranderd. Fysieke arbeid is grotendeels geautomatiseerd. Data is het ene goud. De mens het andere. De waarde van een bedrijf zit deels in het hoofd van de werknemer (creativiteit, innovatie, service). De moderne manager heeft deze mens te ‘koesteren’. Hij moet luisteren in plaats van opdrachten geven, vertrouwen geven in plaats van controleren, loslaten in plaats van alles bij zich houden, in samenspraak besluiten nemen. Meer aandacht voor het begeleiden van mensen, dan het managen van systemen. Het is een rol met een dubbele pet geworden. Want resultaat moet ook nog steeds gehaald worden.
Het wordt dus leiden én begeleiden. Dat vraagt iets van je als manager. Doe je dat niet, kan dat je duur komen te staan.
Als gevolg van haperend leiderschap zien we in veel teams gedoe ontstaan. Negativiteit, tegenwerking, onvrede over het hogere management, passiviteit. Dat werkt niet lekker en gaat ten kosten van het resultaat. Ook kampen veel bedrijven met een hoog ziekteverzuim. Werknemers voelen zich niet gehoord of ondersteund, ondergewaardeerd of overvraagd en melden zich uiteindelijk ziek. Een deel ligt uiteraard bij de medewerker zelf én een deel bij de leidinggevende.
Het programma TEGENLICHT van VPRO schijnt licht op de veranderende rol van de manager. In deze uitzending volgen ze dit proces bij de politie.
Bekijk hier de aflevering via uitzending gemist.
Wil je meer weten over dit onderwerp, laat het mij weten.