Hoe vaak lopen we niet tegen ergernis aan op de werkvloer? Mensen die “ja” zeggen maar “nee” doen. Of collega’s die alleen aangeven wat er niet goed gaat. Frustrerend? Je bent niet enige die daar last van heeft. Ergernis gaat onder je huid zitten. Kan zelfs leiden tot conflicten. Volgens het CBS melden zich jaarlijks zo’n 100.000 mensen ziek als gevolg van gedoe op het werk. Dat is niet niks.
Onlangs gaf ik een workshop ‘Mens erger je niet’ bij een groep medewerkers van een grote organisatie. Ik vroeg ze waar ze zich het meest aan ergerde op het werk. Naast dat ze grappend klaagden over slechte koffie en het online vergaderen was met name het gedrag van collega’s een probleem. 10 dingen waar ze zich het meest aan stoorden waren als mensen:
- niet reageren op berichten
- zich niet aan afspraken houden
- ja zeggen nee doen
- anderen de schuld geven
- klagen/negatief zijn
- aanvallend reageren
- bazig zijn
- werk afschuiven
- de ander onderbreken
- alles via de e-mail communiceren
Het zijn herkenbare dingen. Het lastige is alleen, ergernis vernauwt je blik. Zodra je erin zit, kom je er niet zomaar uit. De ergernis wordt alleen maar erger. Het valt je steeds vaker op dat die ene collega altijd… Vaak kiezen we er dan voor om die collega te ontlopen in plaats van je irritatie uit te spreken. Of klagen erover bij andere collega’s. Maar wat als deze irritatie je iets wil zeggen?
Stel jij voelt je door een ander niet serieus genomen. Maar dit zeg je niet. Zeggen wat je ‘echt’ denkt geeft stress. We omzeilen het, maar daarmee is het niet klaar. Het suddert door. Je laat dan vaak via een andere weg weten dat je het niet eens bent. Bijvoorbeeld door je niet aan afspraken te houden. Of negatief op iets te reageren. Ja op iets te zeggen, maar het vervolgens niet te doen. Dat noemen we sabotage gedrag. En dat veroorzaakt weer ergernis bij je omgeving en zo draaien we in kringetjes.
Ik liet de deelnemers van de workshop turven aan welk sabotage gedrag zij zich wel eens schuldig maakten – als ze het ergens niet mee eens waren, waar geen aandacht voor was. Er kwamen verrassend veel vinkjes op de ergernissen die ze eerder noemden. Zo werkt het dus. De volgende keer dat je je ergert kun je je misschien bedenken dat het ergerlijke gedrag van de ander een signaal is, dat er iets anders dwars zit.
Daarbij zit ergernis vaak in het feit dat de ander niet hetzelfde is als jij. Niet zo gedreven, of niet zo sociaal, makkelijk of precies, gestructureerd, verantwoordelijk… enz. Een deelnemer vertelde dat ze zich gefrustreerd voelde door een collega die altijd te laat was voor vergaderingen. Toen we het erover hadden kwam naar voren dat haar irritatie niet alleen over de stiptheid van de ander ging, het raakte haar ook dat ze geen erkenning en respect kreeg voor haar eigen tijd en inspanningen. Zij kwam altijd op tijd en dat viel niemand die dat op. Dan krijgt zo’n ergernis toch een andere lading.
Je kan je storen aan het gedrag van de ander. Je kan boos worden, iemand negeren, het melden bij je meerdere, ergens anders gaan werken, maar al ga je op je kop staan, hij of zij verandert vaak niet. Je kan iets wel bespreekbaar maken om te kijken wat achter iemands gedrag zit. Of bij jezelf te raden gaan. Wat de ergernis over jouw eigen behoeften zegt.
PS: Mocht je hier met mij over in gesprek willen gaan ben je altijd welkom.