Tag: communicatie

Moedig spreken

Zeggen wat je echt denkt. Daar is moed voor nodig. Niet iedereen doet het graag. Zelfs als je direct bent, goudeerlijk of het hart op de tong hebt. Velen van ons hebben van jongs-af-aan geleerd om ons ‘goed’ te gedragen. Je juist niet uit te spreken. Denk aan gezegdes als een ‘leugentje om bestwil’, ‘je tong afbijten’, ‘op je handen zitten’, ‘je woorden inslikken’, ‘niet buiten je boekje gaan’, ‘spreken is zilver – zwijgen is goud’…

Tuurlijk is het ook soms beter om je mond te houden. Je wil de ander niet kwetsen, je wilt niet degene zijn die moeilijk doet of er altijd iets van zegt, of een conflict aanwakkert. Maar zou het niet prettig zijn om vaker wel te zeggen wat je denkt. Omdat onuitgesproken zaken dan niet gaan zitten broeien. Omdat we elkaar zo beter leren kennen. Omdat we leren van elkaars mening. Omdat er zo meer kaarten op tafel komen?

Het ironische is waar we ervoor kiezen om niets te zeggen, communiceren we vaak wel. Bijvoorbeeld door in te slikken wat je wilde zeggen, maar wel de volgende vergadering af te zeggen. Of erover te roddelen met anderen. Een cynisch grapje te maken in een vergadering. Af te haken en niet meer mee te doen in een gesprek. De boel vertragen door te zeggen er eerst nog eens goed over na te moeten denken. Uit contact gaan. We doen het allemaal wel eens. Juist dit soort ‘verwarrende communicatie’ zorgt voor gedoe. Het verslechtert het vertrouwen en de motivatie. Mensen voelen dat er iets is. Gaan aannames doen. Of onterechte conclusies trekken.

Hoe zeg je dan wel wat je wilt zeggen? Dat is voor iedereen anders. Maar wat vaak goed werkt is door vanuit jezelf te spreken. Zonder beschuldigingen of verontschuldigingen. Te zeggen dat jij nog twijfelt bijvoorbeeld. Of dat jij het anders ziet. Dit voor jou niet werkt, maar de ander vrij is dat wel zo te doen. En door te bedenken dat je de ander ook verder helpt als jij aangeeft hoe jij dingen ziet. En dat niets zeggen ook een keerzijde heeft. 

We kunnen ook elkaar helpen om ons beter uit te spreken. Door expliciet nieuwsgierig te zijn naar de mening van de ander. Of te vragen ‘wie denkt hier heel anders over? Vaker stiltes te laten vallen, zodat de ander denktijd heeft en de woorden bij elkaar kan vinden om zich uit te spreken.

Een stem is een krachtig iets. Het kan de manier waarop mensen denken veranderen. Echter het kan niets, als je je mond houdt.

PS: wil je hierover met mij verder praten, ben je altijd welkom.

communicatie

Mens erger je niet

Hoe vaak lopen we niet tegen ergernis aan op het werk. Mensen die “ja” zeggen maar “nee” doen. Collega’s die alleen aangeven wat er niet goed gaat.  Mensen die meteen in de aanval gaan. Frustrerend? Je bent niet enige die daar last van heeft. Ergernis gaat onder je huid zitten. Het kan zelfs leiden tot ziekteverzuim. Volgens het CBS melden zich jaarlijks zo’n 100.000 mensen ziek als gevolg van gedoe op het werk. Dat is niet niks.

Laatst gaf ik een workshop ‘Mens erger je niet’ bij een groep medewerkers van een grote organisatie. Ik vroeg ze waar ze zich het meest aan ergerde op het werk. Naast dat ze grappend klaagden over slechte koffie en online vergaderen, was met name het gedrag van collega’s een probleem. 10 dingen waar ze zich het meest aan stoorden waren als mensen:

  1. niet reageren op berichten
  2. zich niet aan afspraken houden
  3. ja zeggen nee doen
  4. anderen de schuld geven
  5. klagen/negatief zijn
  6. aanvallend reageren
  7. bazig zijn
  8. werk afschuiven
  9. de ander onderbreken
  10. alles via de e-mail communiceren

Het zijn herkenbare dingen. Die ook gewoon ergerlijk zijn. Het lastige is alleen ergernis vernauwt je blik. Zodra je erin zit, kom je er niet zomaar uit. De ergernis wordt alleen maar erger. Het valt je steeds vaker op dat die ene collega altijd… Vaak kiezen we er dan voor om die collega te ontlopen in plaats van je irritatie uit te spreken. Of klagen erover bij andere collega’s. Maar wat als dit gedrag ook weer gevolgen heeft? En we zo in kringetjes gaan draaien.

Stel jij voelt je door een ander niet serieus genomen. Maar dit zeg je niet. Zeggen wat je ‘echt’ denkt geeft stress. We omzeilen het, maar daarmee is het niet klaar. Het suddert door. Je laat dan vaak via een andere weg weten dat je het niet eens bent. Bijvoorbeeld door je niet aan afspraken te houden. Of negatief op iets te reageren. Ja op iets te zeggen, maar het vervolgens niet te doen. Dat noemen we sabotage gedrag. En dat veroorzaakt weer ergernis bij je omgeving en zo draaien we in kringetjes. Zo verval jij ook ineens in ergerlijk gedrag!

In de workshop waar ik eerder over sprak, liet ik – nadat ik al hun ergernissen op een flipvel had opgeschreven – nu de deelnemers turven aan welk sabotage gedrag zij zich wel eens schuldig maakten. Als ze het ergens niet mee eens waren of waar geen aandacht voor was. Er kwamen verrassend veel vinkjes naast de ergernissen te staan die ze eerder noemden! Zo werkt het dus.

De volgende keer dat je je ergert kun je je misschien bedenken dat het ergerlijke gedrag van de ander een signaal is, dat er iets anders dwars zit.

Daarbij zit ergernis ook vaak in het feit dat de ander niet zo gedreven is als jou. Of zo sociaal, makkelijk, precies, gestructureerd, verantwoordelijk… noem maar op. Een andere deelnemer vertelde dat ze zich gefrustreerd voelde door een collega die altijd te laat was voor vergaderingen. Toen we het erover hadden kwam naar voren dat haar irritatie niet alleen over de stiptheid van de ander ging. Het frustreerde haar vooral omdat zij zelf altijd op tijd was en dat viel niemand op. Dan krijgt zo’n ergernis toch een andere lading.

PS: Mocht je hier met mij over in gesprek willen gaan ben je altijd welkom.

communicatieergenissabotageverschilwerkvloer

Werkgedoe

We herkennen het vast allemaal. Werken kan geweldig zijn, maar ook frustrerend. De manier hoe je leidinggevende tegen je praat, de vage besluiten van het management, het samenwerken tussen afdelingen, de onophoudelijke werkdruk, afspraken die niet nagekomen worden. Zo zijn er nog genoeg dingen te bedenken.

Je kan er flink last van hebben. Wat doe je ertegen? Daar heb ik het over met een paar collega’s in een podcast. We praten over alles wat stoort en stiekem ook grappig is op de werkvloer. Herkenbaar gedoe dat je niet in je functieomschrijving terugvindt – maar dat wel je hele dag kan bepalen. Met humor, ervaring en een frisse blik.

Luister naar de podcast op Spotify

1. Werkgedoe, waar hebben we het over

Een voorbeeld van hoe ongemakkelijk werk kan zijn, zijn voorstelrondjes bij een nieuw overleg. Wat is dat toch? En hoe komt het dat we bij overleggen vooral bezig zijn met wat we zelf moeten zeggen, in plaats van te luisteren? In deze eerste aflevering bespreken we waarom werkgedoe zo hardnekkig is én hoe je er anders mee om kunt gaan. Over de kracht van sfeer, de kunst van een compliment en hoe een simpele “hoe ben je opgestaan?” al het verschil kan maken.

Luister deze aflevering

 

 

2. Verandering: ho maar!

Het blijkt dat veel mensen hun werk en werkgever toch een dikke voldoende geven. Mmm hoe zit dat? En hoe komt het dat teams steeds opnieuw in dezelfde valkuilen stappen – ook na die gezellige heidag of goedbedoelde training? In deze aflevering duiken we in hoe patronen ontstaan en waarom oude dynamieken zo hardnekkig blijven hangen. Van overprikkeling en automatische piloot tot blinde vlekken. We bespreken waarom kleine irritaties soms diepere wortels hebben, en hoe je daar als team écht iets aan kunt doen, zonder met de vinger te wijzen.

Luister deze aflevering

 

3. En nu ga ik er wat van zeggen!

Waarom zeggen we vaak niets als iets ons stoort? Waarom vergeten we soms te communiceren? In deze aflevering gaat het over grenzen aangeven, irritaties herkennen en het verschil tussen zwijgen en escaleren. Met herkenbare voorbeelden van sportzaal tot kantoor, en praktische tips over hoe je op een gelijkwaardige manier feedback kunt geven zonder dat het ongemakkelijk wordt. Over haaien onder water, koffieautomaat-ontwijkgedrag en waarom het soms beter is om even stil te zijn, maar niet te lang.

Luister deze aflevering

 

 

4. het leed onder leiden

Wat maakt iemand een goede leider? Waarom worden de beste vakmensen vaak naar voren geschoven als teamleider, en gaat dat niet altijd goed? En wat gebeurt er als medewerkers niet betrokken worden bij besluiten, maar wel verantwoordelijk worden gehouden voor de uitkomst. Deze aflevering duikt in het gedoe rondom leidinggeven én leiding ontvangen. Over micromanagement, informele leiders, waarom vertrouwen geven soms spannender is dan controle houden. Ook: waarom niet iedereen leider hoeft te worden en dat dat helemaal oké is.

Luister deze aflevering

communicatieleidinggevensamenwerkingwerksfeer
2026 © Rooskleurig - Ontwikkeling & communicatie | Privacybeleid - Website Bas Middelham